[/align]
















مرغ‌هاي رسته



اي مرغ‌هاي رسته از قفس و آب و دانه‌ها

وي بگسليده بند دل از آشيانه‌ها

ققنوس را به آتش حسرت نشانده‌ايد

عنقاست در قفاي شما نازدانه‌ها

پروازتان بلند كه پرچين آسمان

كوته عروج گاه شما بي‌نشانه‌ها!

آوازتان بلند كه آنك سروده‌ايد

نيكوتر از هَزار، هِزاران ترانه‌ها

گر جلوه كرد حضرت حق بر درخت سبز

آتش به جان سوخته دارد زبانه‌ها

بگشوده باب فتح و شهادت به روزتان

ذكر و سجود و خلسه‌ي ناب شبانه‌ها

كرّوبيان به فرّ شما غبطه مي‌خورند

آوازه‌اي است رفته كران تا كرانه‌ها

بر صفحه‌اي ز دفتر معنا نوشته‌اند

زيبا عبارتي، خطي از جاودانه‌ها

جان دادگان وادي ايثار زنده‌اند

نزد خدا غنوده زمان تا زمانه‌ها

«نافذ» به زخمة دگري نغمه‌ساز كن

سر ده سرود عشق، مياور بهانه‌ها

شاعر : محمد علی مشایخی

با سلام خدمت دوست عزیز آقای اطیابی دست شما درد نکنه واقعا زحمت کشیدید خیلی خوب